نبود آن کلّه خر در حد يک دام // اگرچه نام نحسش بود صدام
كجا دامي كند اين گونه كردار؟ // كجا كرده بُزي اين گونه رفتار؟
بز و بره هميشه رام هستند// مطيع و ساكت و آرام هستند
و سرگرم چرا در دشت و صحرا // وجست و خيز از اينجا به آنجا
وحتي گاو هم اين گونه خر نيست// به فكر فتنه و اين شور و شر نيست
ولي اين جانور، مغرور و خونخوار// به صد دام منيّت شد گرفتار
شرور و سركش و بي رحم و جاني// شعارش، حيله کن تا مي تواني
اگرچه او به روز عيد قربان// چو دامي از تنش بيرون بشد جان
ولي قطعاً چو دد بود او نه چون دام// هميشه فكرريو و حيله ودام
به آن دامي كه او افكند در راه// گرفتار آمد و شد در ته چاه
بُوَد قانون «جاويد» طبيعت// چنين فرجام، تا گيريم عبرت